Trwa głosowanie na lekturę Narodowego Czytania Więcej...

Spotkanie opłatkowe płockiej Solidarności Więcej...

 

XVI Pielgrzymka Rowerowa na Jasną Górę.

Dziękujemy ks. Tadeuszowi – Duszpasterzowi Ludzi Pracy Regionu Płockiego NSZZ „Solidarność”


30 czerwca br. ks. Tadeusz Łebkowski Duszpasterz Ludzi Pracy w Regionie Płockim NSZZ „Solidarność” odszedł na zasłużoną emeryturę.
Ślady pracy Księdza Tadeusza na rzecz Członków Niezależnego Samorządnego Związku Zawodowego „Solidarność” dostrzegamy wokół, a ślady pracy duszpasterskiej tkwią w naszych umysłach i sercach.

Dziękujemy za Twoją otwartość, umiejętność dobrej współpracy, wspólne długie rozmowy i wzajemne zaufanie. Dziękujemy za Twoją obecność wśród nas – „Ludzi Solidarności”.
Zarząd Regionu Płockiego NSZZ „Solidarność”

Przyjazny pracodawca. Ruszyła XII edycja!


Prezydium Komisji Krajowej NSZZ „Solidarność” ogłosiło rozpoczęcie XII edycji konkursu „Pracodawca Przyjazny Pracownikom”. Wnioski można zgłaszać od 1 kwietnia do 30 września 2019 r.

Celem konkursu jest promowanie pracodawców, którzy wyróżniają się w stosowaniu dobrych praktyk w zakresie przestrzegania przepisów prawa pracy, w szczególności poprzez stabilność zatrudnienia, przestrzeganie zasad bezpieczeństwa i higieny pracy oraz prawa do zrzeszania się w związki zawodowe. Kandydatów zgłaszają podstawowe jednostki organizacyjne „Solidarności”. Wyróżnione firmy szanują prawa pracowników oraz prowadzą u siebie dialog społeczny. Certyfikatem można się posługiwać przez okres trzech lat, od daty przyznania.
Regulamin_PPP_2019
zalacznik_1_2019
zalacznik_2_2019

Zniżki na ubezpieczenia w PZU dla członków Solidarności


Członkowie Solidarności mogą liczyć na 10 proc. zniżki na ubezpieczenia w PZU. Wszystko dzięki programowi „Klub PZU Pomoc dla NSZZ Solidarność”. Porozumienie w tej sprawie podpisali 28 czerwca Piotr Duda, przewodniczący KK NSZZ „S”, Paweł Surówka, prezes PZU oraz Michał Krupiński, prezes Banku Pekao S. A.
Warunkiem przystąpienia do Klubu PZU Pomoc dla NSZZ Solidarność jest wypełnienie formularza dostępnego na stronie: https://klubpzupomoc.pzu.pl/nszz-solidarnosc . Po dokonaniu aktywacji w Klubie każdy otrzyma kartę uprawniającą do 10 proc. zniżki przy zakupie niżej wskazanych ubezpieczeń. Wystarczy wypełnić formularz przystąpienia do Klubu PZU dla NSZZ Solidarność, a następnie udać się do agenta PZU SA i przed zawarciem umowy ubezpieczenia podać numer PESEL lub numer otrzymanej karty. Agent sprawdzi uprawnienia do zniżki. Po pozytywnej weryfikacji udzieli zniżki.
O czym należy pamiętać? Zniżka dotyczy wyłącznie umów z rocznym okresem ubezpieczenia; właściciel karty musi występować w umowie jako ubezpieczony; zniżka musi być zgodna z regulacjami dotyczącymi składki minimalnej; z tytułu posiadania Karty PZU Pomoc przysługuje tylko jedna zniżka w ramach jednej umowy ubezpieczenia.
Na jakie ubezpieczenia przysługuje zniżka? PZU Auto: AC, OC, NNW, NNW Max; PZU Dom; PZU NNW; PZU Gospodarstwo Rolne: Obowiązkowe ubezpieczenie budynków, OC Rolnika, Mienie ruchome, NNW Rolnika; Ubezpieczenie odpowiedzialności cywilnej osób fizycznych w życiu prywatnym, a także Ubezpieczenie PZU Bezpieczny Rowerzysta.
Dodatkową ofertę dla członków Klubu PZU Pomoc NSZZ Solidarność przygotował także Bank Pekao S.A. Warunkiem skorzystania z niej, jest przedstawienie legitymacji NSZZ Solidarność w placówce Banku Pekao SA. Zakłada ona chociażby darmowe: prowadzenie rachunku płatniczego, obsługę karty debetowej, czy wypłaty z obcych bankomatów przez 24 miesiące od daty zawarcia umowy o kartę. Bank Pekao S.A. przygotował także ofertę specjalną dla organizacji działających w ramach NSZZ Solidarność.
www.tysol.pl

Robotniczy bunt. Czerwiec’76


Z buntu ubogich robotników Radomia, Płocka i Ursusa w 1976 r. zrodził się Komitet Obrony Robotników i Wolne Związki Zawodowe Wybrzeża. Wrzenie rozpoczęło się w tuż przed wakacjami 1976 roku. Cztery lata później po strajkach na Lubelszczyźnie i na Wybrzeżu wybuchła „Solidarność”.
W II połowie lat 70. ujawniła się stopniowa ekonomiczna zapaść rozpędzonej przez ekipę Edwarda Gierka, I sekretarza KC PZPR, gospodarki. Ten „skrojony” niemal na zachodnią miarę partyjny szef umiał sobie zjednywać sympatię Zachodu. Rządy i banki Zachodu pożyczały Polsce pieniądze, wpędzając kraj w spiralę zadłużenia. Edward Gierek zadłużał, ale i budował, na owe czasy nowoczesne zakłady i obwodnice miast. Do partii wstępowali ochoczo młodzi inżynierowie, studenci. Do tzw. pokolenia SGPiS i SZSP, po stypendiach m.in. w USA, będzie należał głos za transformacją gospodarczą i ustrojową pod koniec lat 80.
Gospodarskie wizyty genseka i „Budujemy drugą Polskę”, hasło szefa partii, rozbudziły konsumpcyjne apetyty. Zbudowane zostały: Trasa Łazienkowska, Huta Katowice, port lotniczy w Gdańsku Rębiechowie oraz Port Północny, obwodowa Trójmiasta i gdańska Rafineria.
„Polak potrafi!” – podkreślała propaganda (dwuznaczny slogan „Polak – a jednak potrafi”). Cóż z tego skoro przestał wystarczać wyczekiwany mały fiat „autko dla każdego” i segment meblowy w otrzymanym M-3. W 1976 roku zaczął blednąć mit sukcesu.
Ceny w górę
Przed wakacjami 1976 r. władze PRL postanowiły wprowadzić podwyżkę cen żywności. W czwartek 24 czerwca 1976 r. w Sejmie premier Piotr Jaroszewicz przedstawił plan podwyżki. Jego przemówienie było transmitowane w radiu i telewizji. Od poniedziałku ceny mięsa i wędlin miały wzrosnąć o 69 proc. (gatunków delikatesowych nawet o 110 proc.), ryżu o 100 proc., drobiu o 30 proc., masła i serów o 50 proc., zaś cena cukru – miała podwoić się – z 10,5 zł do 20 zł.
Gdańsk
Część załogi Stoczni Gdańskiej im. Lenina (prawie cała pierwsza zmiana) strajkowała od rana 25 czerwca 1976. Był to strajk okupacyjny. Przed południem dwa tysiące stoczniowców przyszło pod budynek dyrekcji. Żądali cofnięcia podwyżki cen żywności. Reszta stoczniowców pozostała na swoich wydziałach, nie podejmując pracy.
Dyrektor Klemens Gniech nawoływał manifestantów do rozejścia się. Do stoczni przybyli I sekretarz KW PZPR Tadeusz Fiszbach, wicewojewoda Jan Mariański i przewodniczący Wojewódzkiej Rady Związków Zawodowych Stanisław Bereśniewicz. Przemówienia partyjnych dygnitarzy przerywane były gwizdami. Tego dnia do mniejszych strajków doszło też w ZREMB-ie i BUDIMOR-ze w Gdańsku. Z pracy zwolniono kilkudziesięciu stoczniowców, „celem ukrócenia przejawów warcholstwa”.
Kryterium uliczne – Ursus
Nazajutrz, 25 czerwca 1976, wybuchły strajki. Według danych przekazanych do KC PZPR objęły one 97 zakładów w 24 województwach. W Ursusie, Radomiu i Płocku niezadowoleni ludzie wyszli na ulice.
W Ursusie zastrajkowali robotnicy Zakładów Mechanicznych. Łączność telefoniczna Ursusa z resztą kraju została odcięta. Władze starały się zablokować przekazywanie informacji. Manifestanci zdecydowali się więc na desperacki krok . Zatrzymali pociągi na trasie Warszawa – Skierniewice – Łowicz. Na linii skierniewickiej protestujący rozkręcili szyny i ustawili na torach elektrowóz, blokując przejazd. Milicjanci i SB obserwowali przebieg zajść z helikoptera. Szturm MO nastąpił po południu. Zatrzymano około dwustu osób.
Radom
Czerwony Radom pamiętam siny,
jak zbite pałką ludzkie plecy,
szosę E7,
na dworcach gliny,
jakieś pieniądze,
jakieś adresy,
strach w ludzkich oczach, upokorzenie.
W spotniałych palcach świstki wyroków,
pamięć odbitą na ścieżkach zdrowia,
listy z więzienia,
lekarz, adwokat,
śpiewał Jan Krzysztof Kelus
W Radomiu strajk rozpoczął się w Zakładach Metalowych im gen. „Waltera”. O godz. 6:30, nie podjął pracy wydział P-6 „Waltera”. Robotnicy odeszli od maszyn i przeszli przed budynek dyrekcji. Protest szybko wylał się na miasto. Tuż po godz. 8.00 blisko tysiąc osób wyszła za bramy fabryki. Część protestujących udała się przed bramę Zakładu Sprzętu Grzejnego, inni skierowali się do RZPS „Radoskór”. Do protestujących dołączyło kolejnych kilkaset osób. Rozrastająca się demonstracja skierowała się w stronę centrum miasta. Dołączyli pracownicy Zakładów Drzewnych i Zakładów Naprawczych Taboru Kolejowego.
O godz. 10. robotnicy skierowali się przed siedzibę Komitetu Wojewódzkiego PZPR w Radomiu. Do południa przed budynkiem KW PZPR zebrało się blisko cztery tys. protestujących. Po południu zniecierpliwiony tłum wtargnął do gmachu komitetu Robotnicy weszli do środka i zaczęli zwiedzanie prowincjonalnego centrum władzy. Ich gniew i gorycz wywołał bogato zaopatrzony bufet Przez okna wyleciały więc szynki, balerony, dywany i… telewizory. Z gabinetów wyrzucono portrety Lenina, a z masztu na dachu ściągnięto czerwoną flagę. Podpalona przez demonstrantów siedziba partii zapłonęła.
Nie obyło się bez prowokacji. Od godz. 15. na ulicy Żeromskiego grupa osób, nie niepokojona przez MO, rozbijała witryny sklepów.
W komunikatach i w akcjach piętnujących uczestników protestu nie pojawiały się informacje o podpaleniu siedziby PZPR, ale eksponowano wybite szyby. Dysponenci propagandy uznali podpalenie gmachu partii za profanację. Teza propagandy: chuligański charakter zajść.
Pacyfikacja
Do odseparowanego od reszty kraju Radomia przerzucone zostały poważne siły milicyjne. O godz. 10:15 wiceminister spraw wewnętrznych generał Bogusław Stachura, rozkazał przerzucić do Radomia i Ursusa oddziały ZOMO z Lublina, Łodzi, Warszawy, Piły i Kielc oraz milicjantów ze szkoły w Szczytnie.
Kwadrans po godz.15 w rejon siedziby Komitetu Wojewódzkiego PZPR dotarły dwie kompanie ZOMO z Warszawy, które rozpoczęły pacyfikację przy użyciu gazów łzawiących i armatek wodnych. Łącznie do spacyfikowania demonstracji i zamieszek skierowano 1543 funkcjonariuszy.
Walki uliczne trwały do godz. 22. Zatrzymanych manifestantów bito w budynkach komend wojewódzkiej i miejskiej MO. Do historii pacyfikowania robotniczych protestów weszły tzw. ścieżki zdrowia – przepuszczanie ludzi przez szpaler bijących na oślep funkcjonariuszy. „Ścieżki zdrowia” to nazwa przewrotna, nawiązująca do popularyzowanego w ówczesnej TVP nawyku codziennego biegania.
Wśród manifestujących były ofiary śmiertelne. Jan Łabędzki i Tadeusz Zabęcki zginęli przygnieceni przyczepą ciągnika podczas budowy barykady. Inny z uczestników protestu Jan Brożyna zmarł 30 czerwca 1976 r. po pobiciu przez milicjantów. Bunt wygasł pod koniec czerwca 1976.
18 sierpnia 1976 zasłabł przy ołtarzu, skatowany dzień wcześniej przez “nieznanych sprawców” ksiądz Roman Kotlarz, duchowy przewodnik i opiekun robotników Ziemi Radomskiej. Kapłan głosił prawdę mimo szykan i ostrzeżeń by „zamknął mordę”. To on 25 czerwca 1976 r. przed kościołem Świętej Trójcy w Radomiu błogosławił robotników. Zmarł po przewiezieniu do szpitala.
Wieczorem 25 czerwca 1976 r. radio i telewizja nadały przemówienie Piotra Jaroszewicza oznajmiającego o cofnięciu podwyżki cen. Rząd zaproponował przeprowadzenie „szerokich konsultacji społecznych na temat podwyżek cen i trudnościach w zaopatrzeniu”. Jednocześnie ruszyła machina propagandowa.
28 czerwca 1976 na Stadion Dziesięciolecia przybył zwołany warszawski aktyw. „Jesteśmy z Komitetem Centralnym PZPR i towarzyszem Gierkiem” – deklarowali uczestnicy.
Dwa dni później na stadionie „Radomiaka” w spacyfikowanym Radomiu odbył się wiec pod hasłem „Piętnujemy tych, którzy zakłócili demokratyczny dialog partii z narodem”.
www.solidarnosc.gda.pl / Artur S. Górski

Komisja Krajowa w Olsztynie: o podwyżkach w budżetówce, klimacie i obronie wartości


Nikt tak nie wspiera wartości chrześcijańskich jak „Solidarność” – powiedział Arcybiskup Metropolita Warmiński Józef Górzyński na otwarcie posiedzenia Komisji Krajowej NSZZ „Solidarność”, które 26 czerwca po raz pierwszy w historii Związku odbyło się w Olsztynie. Dyskusję zdominował temat przyszłorocznego budżetu, w tym podwyżek w sferze finansów publicznych i płacy minimalnej oraz temat polskiej polityki wobec zmian klimatu.
– W bardzo wyrazisty sposób realizujecie społeczną naukę Kościoła, wprowadzając ją w życie w swojej codziennej działalności. Bardzo wam za to dziękuję – powiedział na początku posiedzenia Komisji Krajowej ks. Arcybiskup Józef Górzyński.
Głównymi tematem obrad był stan negocjacji z rządem przyszłorocznego budżetu. Szczególnie w zakresie wzrostu nakładów na podwyżki w sferze finansów publicznych. Istnieje duża rozbieżność pomiędzy stanowiskiem związków zawodowych, które oczekują 15 proc. wzrostu a propozycją propozycją rządu, która wynosi 6 proc. Podobnie z wysokością przyszłorocznej płacy minimalnej, choć w tym przypadku różnica jest mniejsza.
– Dobrze, że rząd wreszcie zdecydował się na odblokowanie wskaźnika, ale 6 proc. to zbyt mało aby zatrzymać odpływ pracowników budżetówki i skutecznie nadrabiać zaległości wynikające z braku podwyżek w tym obszarze od 2010 r. – relacjonował Henryk Nakonieczny, członek Prezydium KK.
Członkowie Komisji ocenili również stan negocjacji innych postulatów, które w ramach zespołów związkowo/rządowych powołanych protestach Solidarności przed urzędami wojewódzkimi, prowadzone są od kwietnia. Pozytywnie oceniono zbliżającą się nowelizację wprowadzającą pluralizm związkowy, a więc możliwość zakładania innych związków zawodowych w służbach mundurowych. Dzisiaj funkcjonariusze mogą zrzeszać się tylko w jednym.
Komisja Krajowa przyjęła dwa stanowiska. Pierwsze dot. polityki klimatycznej UE, popierające stanowisko polskiego rządu, który zablokował na ostatnim szczycie Rady Europejskiej próbę zaostrzenia przepisów w tym zakresie. Komisja Krajowa oczekuje walki z postulowaną przez Unię dekarbonizacją, która stanowi ogromne zagrożenie dla polskiej gospodarki.
Przyjęto też stanowisko potępiające akty profanacji wizerunków i przedmiotów kultu religijnego, które bardzo w ostatnim czasie nasiliły się w Polsce.
– NSZZ „Solidarność” opierając swoje działania na gruncie etyki chrześcijańskiej i katolickiej nauki społecznej uważa za swój obowiązek obronę wartości chrześcijańskich i wolności wyznawania wiary, i oczekuje od państwa polskiego obrony tych wartości – czytamy w stanowisku.

CZERWIEC ’76

W imieniu Zarządu Regionu Płockiego NSZZ „Solidarność” zapraszamy 23 czerwca 2019 roku (niedziela) członków naszego związku oraz sympatyków na Mszę Świętą do płockiej„Stanisławówki” o godz. 12.00 na uroczystość upamiętniającą wydarzenia Czerwca`76 w Płocku, Radomiu i Ursusie.

Szczególnie prosimy o zgłaszanie pocztów sztandarowych organizacji do sekretariatu Zarządu Regionu Płockiego NSZZ „S” Plac Stary Rynek 5 w Płocku., e –mail: sekretariat.plock@solidarnosc.org.pl, tel. 24/262 88 33.

Andrzej Burnat
Przewodniczący
Zarządu Regionu Płockiego
NSZZ „Solidarność”

Zapraszamy 30 czerwca 2019 r. o godz. 12.30

„ W życiu człowieka są takie chwile, że pamięć o nich długo zostanie, dla nas jest taką smutną chwilą ks. Proboszcza Tadeusza pożegnanie…”
W imieniu Zarządu Regionu Płockiego NSZZ „Solidarność” informuję, iż 30 czerwca 2019 roku (niedziela) o godz. 12.30 w kościele parafialnym pw. św. Dominika „na Górkach” odbędzie się pożegnalna Msza Święta.
Po wielu latach pracy duszpasterskiej oraz pełnienia funkcji Diecezjalnego Duszpasterza „Ludzi Pracy” odchodzi na zasłużony odpoczynek ks. Proboszcz Tadeusz Łebkowski , który podczas uroczystej Eucharystii pożegna się ze swoją parafią i ze wszystkimi, którzy w tym dniu chcieliby Mu podziękować.
Dziękujemy księdzu za otwartość, umiejętność dobrej współpracy, wspólne długie rozmowy i wzajemne zaufanie. W naszej pamięci pozostanie ksiądz jako kapłan, dzięki któremu obraz Boga Najwyższego pozostanie obrazem Boga bogatego w miłość i miłosierdzie.

Andrzej Burnat
Przewodniczący
Zarządu Regionu Płockiego
NSZZ „Solidarność”

XIX Bieg Uliczny NSZZ „Solidarność” Regionu Płockiego im. Krzysztofa Zywera

Arkusz dekoracji:
Organizator Zarząd Regionu Płockiego NSZZ „Solidarność” w Płocku
Płock 18.05.2019 r.
Dystans: 7,8 km
XIX Bieg Uliczny NSZZ-klasyfikacja
Dokładne pomiary czasowe:
xix-bieg-uliczny-solidarnosc-regionu-plockiego-im-krzysztofa-zywera

Komisja Krajowa: „Nie możemy się zgodzić na wykorzystywanie nauczycieli do celów politycznych”

Komisja Krajowa NSZZ „Solidarność” dokonując oceny stanu realizacji postulatów naszego Związku zawartych w stanowisku 13/18 z dnia 11.12.2018 r, a także prowadzonych działań protestacyjnych stwierdza:
Porozumienie w sprawie podwyżek dla nauczycieli, podpisane przez przedstawicieli Krajowej Sekcji Oświaty i Wychowania NSZZ Solidarność, w istotnej części jest realizacją stanowiska ubiegłorocznego Krajowego Zjazdu Delegatów oraz postulatów zgłoszonych w trakcie prowadzonego sporu zbiorowego. Dzięki temu porozumieniu nauczyciele otrzymają podwyżkę wynagrodzeń: 5 proc. od stycznia i 9,6 proc. od września bieżącego roku, dodatek za wychowawstwo w wysokości nie mniejszej niż 300 zł. Odstąpiono również od niekorzystnych zmian w karcie nauczyciela. To duży sukces oświatowej „Solidarności”.
W wysoce niezadowalającym stopniu realizowany jest postulat wzrostu wynagrodzeń dla wszystkich pozostałych grup zawodowych, zatrudnionych w sferze finansów publicznych. „Solidarność” reprezentuje wszystkie grupy zawodowe, a większość z nich nie miała waloryzowanych wynagrodzeń od 2010 roku. Dlatego porozumienie zawarte dla pracowników oświaty jest zaledwie jednym z etapów naszych działań.
Domagamy się od rządu stworzenia systemowego mechanizmu wzrostu wynagrodzeń w sferze finansów publicznych, związanego bezpośrednio ze stanem gospodarki i wzrostem PKB. Domagamy się od rządu zintensyfikowania negocjacji prowadzonych w zespołach roboczych, których celem jest wypracowanie porozumień dla realizacji postulatów Związku, nazwanych potocznie „piątką Solidarności”.
Domagamy się:
1. Systemowego rozwiązania wzrostu wynagrodzeń dla wszystkich pracowników sfery finansów publicznych,
2. Wprowadzenia kryterium stażowego uprawniającego do przejścia na emeryturę bez względu na wiek,
3. Odmrożenia wskaźnika naliczania zakładowego funduszu świadczeń socjalnych,
4. Systemowego rozwiązania stabilizującego ceny energii oraz wsparcia dla przemysłu energochłonnego,
5. Wyłączenia z minimalnego wynagrodzenia dodatku za wysługę lat.
Odnosząc się do zawieszonego przez ZNP i FZZ strajku w oświacie, nie wolno nam pominąć faktu nieodpowiedzialnie prowadzonej akcji strajkowej o nierealne roszczenia. Podzielono w ten sposób środowisko pracowników oświaty i rozbudzono wygórowane oczekiwania finansowe, co doprowadziło do odwrócenia sympatii społecznych od nauczycieli i obniżenia ich prestiżu zawodowego.
NSZZ Solidarność jest związkiem odpowiedzialnym, konsekwentnie realizującym swoje cele i oczekiwania członków. Nie możemy się zgodzić na wykorzystywanie do celów politycznych nauczycieli i pracowników oświaty, czego przykładem są działania ZNP, FZZ i części samorządów.